Het was even wennen, echt winters weer en snijdend koud. Vandaag mocht CDW C1 de nummer twee ontvangen. Op voorhand een moeilijke pot. Maar ondanks de kou was er toch genoeg te genieten aan de kant. CDW lijkt weer uit het dipje te kruipen en maakte het de Meern meer dan moeilijk.
De eerste heft ging het redelijk gelijk op, hoewel de Meern meer in balbezit was. Ogenschijnlijk waren ze ook de betere ploeg. Een fysiek sterk team met een aantal bomen van kerels in hun gelederen. Prima verzorgd veldspel waarmee ze de bal lang in de ploeg wisten te houden. Echter, in de eerste helft werden van beide kanten geen kansen van betekenis gecrexeberd en werd dus met een 0-0 de rust ingegaan. 
De tweede helft, nu met de wind mee voor CDW, werd er door beide ploegen uit een ander vaatje getapt.
De eerste 20 minuten waren onmiskenbaar voor CDW. Met net iets slimmer spel en veel druk naar voren wisten de mannen van CDW de Meern veelvuldig vast te zetten op eigen helft. Bij balverlies iets inzakken om dan weer op zoek te gaan de gaatjes in de prima verdediging van de tegenstander. Een ingooi voor de dugout werd prima voorgezet op Tim die weg kon draaien bij zijn verdediger en de 1-0 was een feit. Bij de Meern was dit het teken om nog feller te gaan spelen. Met een hoog tempo waarbij beide teams elkaar het vuur aan de schenen legden werd door de Meern gejaagd op de gelijkmaker. Hierdoor kreeg CDW meer ruimte en kwamen ze een aantal keer gevaarlijk voor het doel maar zonder te scoren. Een trap van minstens 35 meter dwarrelde richting ons doel, onze goalie zag hem tot zijn ontsteltenis tussen hem en de paal gaan. 1-1 De beer was los. Nog 10 minuten te gaan. Het voetbal werd er niet beter op maar van beide kanten gingen ze er vol op. 2 minuten voor de eindsignaal, een scrimmage voor het CDW doel, Een redding in eerste instantie, een bal van de lijn gehaald in tweede instantie en toen, rolde toch de bal over de lijn. De Meern dolblij, CDW doodziek. En zo gaat het bij voetbal. Op winst maakten we geen echte aanspraak, het verlies is echter onverdiend.
Maar onze mede competitiegenoten zijn gewaarschuwd. CDW is weer back on track. en hoewel de afstand tot de nummer 1 en 2 ondertussen onverbrugbaar lijkt zal CDW ook in de tweede helft van de competitie zijn mannetje staan. En met 8 eerste jaars van de 14 is dit een prestatie van jewelste.
Het was erg koud dus maar een foto’s HIER
Het verslag van De Meern (grappig hoe eens je het kunt zijn)
C1 kruipt door het oog van de naald in Wijk bij Duurstede
In een winterse kou aan de Lekdijk heeft De Meern C1 in extremis de drie punten binnengesleept. Tim Neplenbroek zorgde met een klutsgoal twee minuten in blessuretijd voor de bevrijdende winnende treffer: 1-2. Lang zag het echter niet naar uit dat de overwinning nog naar de Merenezen zou gaan, daarvoor hield CDW te gemakkelijk stand en toonden te weinig Merenezen karakter in de duels.
In een gelijkopgaand duel was er van het leeftijdsverschil (CDW speelde met veel eerstejaars C-junioren) en het fysieke surplus van de oranjehemden niet veel te zien. De Meern toonde zich alleen in de eerste twintig minuten heer een meester, maar in die fase verzuimde de ploeg afstand te nemen. Het ontbrak aan absolute scherpte voor de goal. Pogingen van Munzur Karadag, Steve Blokland, Mohamed Mounchou en een vrije trap van Tom van der Linden misten overtuiging. Tom, die er geregeld prima voorbij kwam bij zijn directe tegenstander, was er nog het dichtstbij met een bal op de paal. Ook uit talloze corners en rommelisituaties in de zestienmeter haalde De Meern te weinig. CDW kon bogen op slechts xe9xe9n echt goede kans, van de rechteraanvaller en tevens gevaarlijkste man aan Wijkse zijde, maar die werd verijdeld door Twan Verweij. Omdat de goal steeds maar niet viel, verslapte De Meern meer en meer. CDW kon terugkomen in de wedstrijd, bleef vervolgens eenvoudig overeind en bij rust stond het derhalve nog altijd 0-0.
Na de onderbreking konden de Merenezen de draad maar niet oppikken. Sterker nog, al na drie minuten lag de bal in het netje bij de (mede-)koploper. Bishoy Shehata, die zijn tegenstander verder goed onder controle had, liet zich verrassen de rappe rechtsvoor: 1-0. CDW zakte steeds goed terug in de organisatie en achterin was de rugdekking prima verzorgd. De Meern had moeite met de geboden tijd bij de opbouw en de kleine ruimtes op het middenveld. Steeds was het oppassen geblazen voor de counters van de rood-blauwen. Steve Blokland was even zijn man kwijt, maakte een nuttige overtreding, waarna de daarop volgende vrije trap niet ver naast zeilde. In aanvallend opzicht kwam er maar weinig van de grond. De Meern moest wat opportunistischer gaan spelen. Uiteindelijk was het Ayoub Chetouani juist op die manier voor een kentering zorgde. Met een zwabberend afstandsschot zette hij De Meern weer enigszins op de rails: 1-1. In feite een goal uit het niets, maar er zat niets anders op dan op deze wijze gevaar te stichten, want met positiespel kwam men er maar niet doorheen. De geest kwam plots weer een beetje in het elftal. Duels werden feller aangegaan en het tempo ging eindelijk wat omhoog. Maar ook nu zou de opleving van korte duur zijn. De arbitrage leek de twijfelgevalletjes, in dit geval waarschijnlijk onbewust, steeds aan CDW te geven en De Meern dreigde steeds meer tegen zichzelf te gaan voetballen. Toch zou de zege daar nog komen. Niels Meijerink probeerde het maar eens met links van buiten de zestien, waarna de keeper de bal naar de zijkant wist te tikken. Ayoub reageerde goed op de afvallende bal en bracht het kleinood opnieuw in. Tom won vervolgens het kopduel waarna de goalie van CDW grabbelend de bal uit zijn doel leek te houden, maar Tim Neplenbroek zette goed door en blokte de trap van de ruimende verdediger met de 1-2 als gevolg.
Waar vorige week een overwinning op basis van de kansenverhouding nog verdiend was geweest, mocht De Meern zich vandaag echt gelukkig prijzen. Het sympathieke CDW was dichtbij een punt, had daar gezien de wedstrijd misschien ook wel recht op, maar De Meern kwam met de schrik vrij. Een opsteker, want het gaat in deze mindere fase om heel dure punten. Door de afgelasting van Roda ’46-FC De Bilt is de ploeg zelfs nog ‘Herbstmeister’ geworden. De oranje-zwarten gaan gelukkig, met de nadruk op gelukkig, nog met een goed gevoel de welverdiende winterpauze in.